Tezler

    1. Akman, Y. (1987). Anaokulu çocuklarında görülen ayrılık kaygısının giderilmesinde farklı oyun tekniklerinin etkisi. Doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.

     

    1. Kaya, E. (2005). Zihinsel engelli çocuklarda oyun tedavisinin etkinliğinin karşılaştırılması. Yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.

     

    1. Özağı, A. (2007). Depresyon düzeyi yüksek parçalanmış aile çocuklarıyla yapılan eğitsel grup oyunlarının depresyon düzeylerine etkisi. Yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.

     

    1. Kaya, A. (2010). Oyun müdahale programının 3-5 yaş arasındaki özel gereksinimli çocukların bilişsel becerilerinin desteklenmesindeki etkililiğinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.

     

    1. Tural, E. (2012). Ameliyat öncesi dönemde çocuğa verilen eğitim ve terapötik oyun yönteminin çocuğun kaygı, korku ve ağrı düzeylerine etkisinin incelenmesi. Doktora tezi, Ege Üniversitesi, İzmir.

     

    1. Manav, G. (2013). Kanserli çocuklarda oyun temelli hemşirelik modeli. Doktora tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.

     

    1. Sezici, E. (2013). Okul öncesi çocuklarda oyun terapisinin sosyal yetkinlik ve davranış yönetimine etkisi. Doktora tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.

     

    1. Orhan, E. (2014). Pediatrik onkoloji hastalarına periferik damar yolu açılırken terapötik oyun ile verilen eğitimin anksiyete düzeyine etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi.

     

    1. Coşkuntürk, A. E. (2015). İnteraktif terapötik oyun eğitim programının kalp ameliyatı olacak çocukların ve annelerinin anksiyete düzeyine etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Haliç Üniversitesi.

     

    1. Kırış, B. F. (2015). Gelişimsel oyun terapisinin çocuk evlerinde kalmakta olan 6-12 yaş grubu çocukların davranış problemlerine etkileri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Üsküdar Üniversitesi.

     

    1. Teber, M. (2015). Çocuk merkezli oyun terapisinin çocuklarda görülen davranış sorunlarının çözümüne etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Hasan Kalyoncu Üniversitesi.

     

    1. Yıldız, C. (2015). Oyun terapisiyle bütünleştirilmiş grup terapisinin çocukların utangaçlık düzeylerine etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Beykent Üniversitesi.

     

    1. Gürleyen, B. (2016). Psikodinamik oyun terapisi sürecinde zihinselleştirme ve sembolizasyon: Zihinselleştirme müdahalelerinin sembolik oyuna ve zihinselleştirme üzerine etkisine yönelik görgül araştırma. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Bilgi Üniversitesi.

     

    1. Koçkaya, S. (2016). Okul öncesi çocukların çekingenlik davranışları üzerine oyun terapisi uygulamalarının etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi.

     

    1. Zorlu, A. (2016). Yönlendirici olmayan oyun terapisinin dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu belirtili çocukların duygu ve davranışları üzerindeki etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, İstanbul Üniversitesi.

     

    1. Altun, K. (2017). Gelişimsel oyun terapisinin çocuk evlerinde kalmakta olan 4-8 yaş grubu çocukların travma sonrası duygusal streslerine olan etkileri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Üsküdar Üniversitesi.

     

    1. Candan, S. (2017). 3-10 yaş arası gelişimsel problemi olan çocuklarda çocuk merkezli oyun terapisinin etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi.

     

    1. Çelik, M. (2017). Deneyimsel oyun terapisinin çocuk evlerinde kalmakta olan 3-10 yaş grubu çocukların çocukluk çağı travma sonrası stres düzeyine etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Üsküdar Üniversitesi.

     

    1. Selvitopu, A. (2017). Oyun terapisi eğitiminin psikolojik danışmanların öz-yeterlilik ve problem çözme becerilerine etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Üsküdar Üniversitesi.

     

    1. Bekeç, M. (2018). Deneyimsel oyun terapisinin dikkat eksikliği ve hiperaktivite tanısı olan 6-11 yaş arasındaki çocukların duygu ve davranışları üzerindeki etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Üsküdar Üniversitesi.

     

    1. Saltık, N. (2018). Kadın konukevlerinde kalan çocuklarda oyun terapisinin sosyal beceri ve problem davranışlara etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi.

     

    1. Serter, G., Ö. (2018). Yapılandırılmış oyun terapisine dayalı geliştirilen psiko-eğitim programının boşanmış aile çocuklarının depresyon ve uyum düzeylerine uyumuna etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi.

     

    1. Yılmaz, Ö. (2018). Okul öncesi çocuklarda oyun terapisinin ayrılık kaygısı üzerine etkisinin değerlendirilmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Bülent Ecevit Üniversitesi.

     

    1. Buharalı, S. (2019). Çocukların sosyal uyum ve duygu düzenleme düzeylerinin gelişiminde çocuk merkezli oyun terapisinin etkililiği. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Arel Üniversitesi.

     

    1. Çiftçi, E, B. (2019). Çocuk merkezli oyun terapisinin çocuk evlerinde kalmakta olan 5-10 yaş grubu çocukların travma sonrası duygusal stres düzeylerine etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Üsküdar Üniversitesi.

     

    1. Deniz, E., A. (2019). Çocuk merkezli oyun terapisinin otizmli çocuklarda sosyal becerilerin gelişimine etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi.

     

    1. Şahin, İ. K. (2019). Gelişimsel oyun terapisinin okul öncesi dönemdeki çocukların dil ve sosyal gelişim düzeylerine etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Aydın Üniversitesi.

     

    1. Teke, E. (2019). Oyun terapisi ile bütünleştirilmiş grupla psikolojik danışmanın ilkokul öğrencilerinin sosyal kaygı düzeylerine etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi.